Η οστεοπόρωση εξακολουθεί να αποτελεί
σημαντικό πρόβλημα για το άτομο, αλλά
και συνολικά για τη δημόσια υγεία για λό-
γους επιδημιολογικούς, κοινωνικούς και
οικονομικούς. Οι επιπτώσεις της (πρόκλη-
ση καταγμάτων, λειτουργική ανικανότητα,
απώλεια ωρών εργασίας, υψηλό κόστος
αντιμετώπισης - αποκατάστασης) δεν αφο-
ρούν μόνο στο άτομο που την παρουσιά-
ζει, αλλά και στο κοινωνικό σύνολο. Είναι
γνωστό πλέον ότι είναι υπόθεση και των
δύο φύλων και από επιδημιολογική άποψη
παρουσιάζει ανησυχητική αύξηση.
Τις περισσότερες φορές η γυναίκα ή ο
άνδρας που έχει οστεοπόρωση δεν το
γνωρίζει και το αντιλαμβάνεται με μεγάλη καθυστέρη-
ση, κυρίως όταν έχει ήδη υποστεί κάποιο κάταγμα (πιο
συχνά στη σπονδυλική στήλη), με μικρή άσκηση βίας,
όπως π.χ. άρση κάποιου βάρους, όχι απαραίτητα μεγά-
λου. Τότε είναι, όμως, που ξεκινούν τα προβλήματα:
σημαντικού βαθμού πόνος που ακινητοποιεί τον ασθενή,
αδυναμία να εκτελέσει τις καθημερινές του ασχολίες,
προβλήματα από την ίδια την ακινησία (θρομβοφλεβίτιδα
- δυσκοιλιότητα), δυσχερείς αναπνευστικές κινήσεις με
επακόλουθο αναπνευστικά προβλήματα κάποιες φορές ή
και παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης (κυφωτική
παραμόρφωση).
Η αντ ιμετώπιση
Στο σημείο αυτό ο ειδικός γιατρός καλείται να διαπιστώ-
σει το πρόβλημα, να αξιολογήσει τη βαρύτητά του και
ανάλογα να προτείνει τρόπους αντιμετώπισης σε απόλυ-
τα εξατομικευμένη βάση: α) συντηρητική (φαρμακευτική
- μη φαρμακευτική) και β) επεμβατική-χειρουργική.
•••
Η φαρμακευτική θεραπεία έχει ως στόχο τη μείωση
του κινδύνου κατάγματος και την αποφυγή κατ’ επέκτα-
ση συνοδών νοσηροτήτων και θνητότητας, καθώς και τη
συμπτωματική ανακούφιση-αντιμετώπιση των καταγμά-
των όταν συμβούν με αναλγητική αγωγή
(απλά αναλγητικά/οπιοειδή από το στόμα
ή ενδοφλεβίως), όπως απαιτείται ανάλογα
με την κλινική εικόνα του ασθενούς.
•••
Η μη φαρμακευτική αφορά σε τρο-
ποποίηση παραγόντων που ευθύνονται
για απώλεια οστικής μάζας: α) ενίσχυση
διατροφής με ασβέστιο και VitD, διακο-
πή καπνίσματος, περιορισμός της κατα-
νάλωσης αλκοόλ και καφέ, αύξηση της
σωματικής δραστηριότητας με ασκήσεις
που ασκούν τάση στις αρθρώσεις, β) λήψη
μέτρων για την αποφυγή πρόκλησης νέων
καταγμάτων (σωστά υποδήματα, διόρθωση
όρασης αν απαιτείται, χρήση βοηθημάτων
στήριξης κ.ά.), γ) χρήση κηδεμόνων ακινητοποίησης της
σπονδυλικής στήλης για περιορισμό του άλγους.
•••
Η επεμβατική αντιμετώπιση (σπονδυλοπλαστική και
κυφοπλαστική) έχει συγκεκριμένες ενδείξεις και αφορά
σε δύο μικροεπεμβατικές τεχνικές που διενεργούνται
διαδερμικά από εξειδικευμένους χειρουργούς σπον-
δυλικής στήλης. Η απόφαση λαμβάνεται ανάλογα με τη
χρονιότητα του κατάγματος, με τον αριθμό των καταγμά-
των, με την ένταση των συμπτωμάτων, με την ανταπό-
κριση του πόνου στην αναλγητική αγωγή, με την ηλικία
του ασθενούς και με τη συνύπαρξη άλλων νοσημάτων.
Η εφαρμογή των ανωτέρω υπερτερεί σαφέστατα των
ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων στη σπονδυλική
στήλη.
Τα φάρμακα
Η συντηρητική - φαρμακευτική αντιμετώπιση της οστεο-
πόρωσης περιλαμβάνει τρεις ομάδες φαρμάκων:
• • •
1η ομάδα: Φάρμακα που αναστέλλουν την περαιτέρω
απώλεια της οστικής μάζας. Τα διφωσφονικά χορηγού-
νται είτε από το στόμα εβδομαδιαίως ή μηνιαίως, είτε
ενδοφλεβίως κάθε έτος τόσο σε άνδρες όσο και γυναί-
κες. Οι εκλεκτικοί ρυθμιστές των υποδοχέων οιστρογό-
Ποια είναι η θεραπευτική
αντιμετώπιση
Η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια που απαντάται πλέον με μεγαλύτερη
συχνότητα και, μάλιστα, πλήττει εξίσου άνδρες και γυναίκες.
Παρότι είναι ιδιαίτερη πάθηση, υπάρχουν οι δυνατότητες να αντιμετωπιστεί
είτε συντηρητικά είτε χειρουργικά.
Πότε, όμως, ενδείκνυται η κάθε θεραπεία και με τι αποτελέσματα;
| ΟΣΤ ΕΟΠΟΡΩΣΗ |
Γράφουν οι
Γιώργος Κήτας
Ρευματολόγος, Δ/ντής
Τμήματος Ρευματολογίας
ΥΓΕΙΑ
Αγγελική Κοτσαλίδου
Ρευματολόγος, Επιμελήτρια
Ρευματολογικού Τμήματος
ΥΓΕΙΑ
58
